انا برير و ابى خضير * ليس يروع الاسد عند الزئر يعرف فينا الخير اهل خير * اضربكم ولا ارى من ضر وذاك فعل الخير من برير « 1 » من برير ، فرزند خضيرم ، شير از غرش نمىترسد . اهل خير از خير خواهى ما آگاهند . من شما را مىزنم و از اين كار زيان نمىبينم . اين كار آزادمردان است كه از برير سر مىزند . او همچنين فرياد برآورد كه‌اى قاتلان مؤمنان و فرزندان يادگاران پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم ، پيش بياييد ؛ « 2 » و پس از آن‌كه سى يا چهل تن از سپاه دشمن را از پاى درآورد ، با رضى بن منقذ عبدى به ستيز پرداخت . پس از لختى مبارزه ، رضى بن منقذ را بر زمين زد و بر سينه‌اش نشست . رضى فرياد برآورد و از ياران خود كمك خواست . در اين هنگام كعب بن جابر « 3 » با نيزه به برير حمله كرد و آن را در پشتش فرو برد و سرانجام برير با ضربات پى در پى شمشير كعب به شهادت رسيد . « 4 » در زيارت اربعين و زيارت شهدا مىخوانيم ( زيارت رجبيّه ) « السلام على برير بن خضير » . « 5 » بِشْرِ بنِ حسن عليه السلام بِشْر فرزند امام حسن عليه السلام را برخى در رديف فرزندان شهيد امام مجتبى عليه السملام قرار داده‌اند ؛ ولى به كيفيّت شهادت وى هيچ اشاره‌اى نكرده‌اند . « 6 » نخستين كسى كه او را شهيد قلمداد كرده ابن شهرآشوب است وى پس از برشمردن فرزندان امام حسن عليه السلام ، كه در كربلا شهيد شدند ، مىنويسد : و گفته شده بشر [ هم شهيد

--> ( 1 ) . الفتوح ، ج 5 ، ص 186 ؛ مناقب آل ابىطالب ، ج 4 ، ص 109 . ( 2 ) . الفتوح ، همانجا ؛ مقتل الحسين عليه السلام ، خوارزمى ، ص 14 ، انوارالهدى . ( 3 ) . برخى از منابع بجير بن اوس ضبئى را قاتل برير معرفى كرده‌اند . گويند : وى پس از آن‌كه برير را به شهادت رساند ازكردهء خود پشيمان شد و اشعارى نيز در اين باره سرود . ( الفتوح ، ج 5 ، ص 186 ؛ مناقب آل ابىطالب ، ج 4 ، ص 109 ) ( 4 ) . الكامل فى التاريخ ، ج 4 ، ص 66 و 67 ؛ انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 319 ، دارالفكر ؛ تاريخ الطبرى ، ج 5 ، ص 432 ، دارالمعارف . ( 5 ) . المزار ، ص 151 ؛ مصباح الزائر ، ص 295 ؛ بحارالانوار ، ج 101 ، ص 340 ، چاپ ايران . ( 6 ) . مناقب آل ابى طالب ( ع ) ، ج 4 ، ص 122 ؛ تسلية المجالس ، ج 2 ، ص 330 ؛ بحارالانوار ، ج 45 ، ص 63 ؛ الدمعة الساكبة ، ج 5 ، ص 20 ؛ اعيان الشيعه ، ج 1 ، ص 610 .